Pedagogisch concept
Reggio Emilia benadering (Malaguzzi)
De Reggio Emilia-benadering is een pedagogische benadering voor jonge kinderen die zijn oorsprong heeft in de Italiaanse stad Reggio Emilia. Het is vernoemd naar Loris Malaguzzi, een pedagoog en visionair die een belangrijke rol speelde bij de ontwikkeling van deze benadering.
De Reggio Emilia-benadering legt de nadruk op de volgende principes:
- Het kind als competent en actief individu: kinderen worden gezien als capabel, nieuwsgierig en vol potentieel. Het kind is actief deelnemer in het eigen leerproces, waarbij de professional het proces bewaakt en kaders biedt.
- De rol van de omgeving: de omgeving speelt een cruciale rol in het leerproces van kinderen. Er wordt veel aandacht besteed aan het creëren van een rijke, stimulerende en uitnodigende leeromgeving. Materialen en ruimtes worden zorgvuldig georganiseerd om de verbeelding, creativiteit en onderzoeksdrang van kinderen te stimuleren.
- Projectmatig leren: In de Reggio Emilia-benadering wordt er gewerkt met projecten die voortkomen uit de interesses en vragen van kinderen en projecten die gepland worden door leerkrachten.
Ons IKC hanteert een thematische aanpak, waarbij de onderwerpen uit de wereldoriëntatie centraal staan. Door de vakgebieden met elkaar te verbinden, vervagen de grenzen tussen de vakken.
- Dialoog en expressie: dialoog en expressie worden aangemoedigd als belangrijke manieren waarop kinderen hun gedachten, gevoelens en ideeën kunnen uiten. Er wordt waarde gehecht aan het luisteren naar kinderen, het stellen van vragen, het reflecteren op hun ervaringen en het documenteren van hun leerproces.
- Samenwerking en gemeenschap: de Reggio Emilia-benadering benadrukt de betrokkenheid van gezinnen, opvoeders en de bredere gemeenschap bij het onderwijs en de opvoeding van kinderen. Er wordt waarde gehecht aan nauwe samenwerking, uitwisseling van ideeën en het creëren van sterke banden tussen de school, gezinnen en de gemeenschap.